Για μια απουσία

Η ανάμνησή σου ένα μακρινό όνειρο

Το πρόσωπό σου ξεθωριάζει

Μετράω στις στάλες της βροχής τις στιγμές μας

Ήρθες ξαφνικά και τυχαία

«Όπως συμβαίνουν όλα τα ωραία στην ζωή»,

έτσι μου είπες.

 

Γαλάζιο φεγγάρι και φθινοπωρινές μπόρες

Μυρωδάτα γιασεμιά και γκρίζος ουρανός

Ψιχάλες βροχής κι εμείς που τρέχουμε ανάμεσά τους

Ντροπαλές ματιές και ζεστά χαμόγελα

Μακρινό παρελθόν και η ζωή που συνεχίζεται

 

Κύματα που σκάνε στο ακρογιάλι

Κάτω από το σεληνόφως 

Που βάφει 

Τους ασημένιους αφρούς της θάλασσας

 

Θα συνηθίσω στην απουσία σου

Χωρίς να με πειράζει

Και θα ακούω τις μουσικές 

Που άκουγα

Κάνοντας όνειρα γεμάτα στιγμές με εμάς

Και θα θυμάμαι εκείνη τη μικρή στιγμή

Που σου κρατούσα το χέρι

Και ο χρόνος σταμάτησε

Και εκείνο το κόκκινο φανάρι

Που με έσφιξες στην αγκαλιά σου

Και μετά χάθηκες 

Και δεν σε ξαναείδα

 

Θάλασσα απέραντη η απόσταση ανάμεσά μας

Ένα τηλέφωνο δρόμος η σμίξη  μας

Βροχή

Βροχή

Βροχή

Περιστέρια πετούν 

Κουβαλώντας λέξεις που έχουν χαραχθεί βαθιά 

Σε στοιβαγμένα σημειωματάρια

Νοσταλγία και αναμονή

Πικρή γεύση της μοναξιάς που αφήνεις πίσω σου

Για εκείνο το μοναδικό φιλί που ποτέ δε βρήκε το δρόμο του

Θα περπατώ στη διαδρομή που κάναμε μαζί

Θα ψάχνω μέσα στο πλήθος για το πρόσωπό σου

Και θα σε περιμένω να γυρίσεις 

Πριν νυχτώσει.

Πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το άρθρο για εσένα?

Αξιολόγησέ το, επιλέγοντας τη φατσούλα που επιθυμείς!

Μέσος όρος: 5 / 5. Ψήφοι: 11

Καμία ψήφος μέχρι στιγμής! Αξιολόγησέ το πρώτος/η.

Λυπούμαστε πολύ που αυτό το άρθρο δεν ήταν χρήσιμο για εσένα!

Βοήθησέ μας να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο!

Πες μας, πως μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο?

Από μικρό παιδί, συνήθισα να κοιτάω τα αστέρια και να διερωτώμαι πώς ξεκίνησε ο κόσμος και αν θα τελειώσει κάποτε. Καθότι μοναχική φύση, ο στοχασμός και η συγγραφή ήταν αγαπημένες μου δραστηριότητες. Με εργαλεία ένα κομμάτι χαρτί, ένα μολύβι και λίγη φαντασία δημιουργώ νέους κόσμους, ενώ στα ακουστικά μου ηχούν από πιάνο, όπερα έως ροκ μουσική. Η ανάγκη μου για απαντήσεις σε θεμελιώδη ζητήματα όπως η δικαιοσύνη, η αθανασία της ψυχής και η δημιουργία του σύμπαντος, οδήγησαν τα βήματά μου στη φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ, από όπου είμαι απόφοιτη ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

Συναισθηματική, υπερευαίσθητη και ταυτόχρονα δυναμική και λογική, ένα πράγμα που έμαθα από την ζωή είναι ότι πρέπει να κυνηγάμε όλα αυτά τα οποία θέλουμε και να αγωνιζόμαστε για έναν καλύτερο κόσμο, που θα διέπεται από αξίες, με οδηγό την αγάπη, την ισότητα και την ελευθερία.

Σχετικά θέματα: poem // poetry // tambook // tambook.gr // αγάπη // άνθρωπος // απουσία // ζωή // ποίημα // ποίηση

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Πρέπει

Πρέπει

Πρέπει. Απρόσωπο ρήμα. (Εγώ πρέπει, εσύ πρέπει, αυτός πρέπει- κατά τον Αναγνωστάκη) Απρόσωπο, εντελώς απρόσωπο. Τυπογραφικός συλλαβισμός: Πρέ-πει Συνώνυμα: επιβάλλεται, απαιτείται Πρέπει να γίνεις «αλλιώς», για να επιβιώσεις Επιβάλλεται ΚΑΙ απαιτείται Επιβάλλεται να...

Διαβάστε Περισσότερα
Διδώ και Αινείας

Διδώ και Αινείας

Για σένα που έφυγες ή θα φύγεις μαζί με τ' άστρα στην πρώτη ακτίδα της ανατολής Για σένα που πήρες ανεπιστρεπτί τον μονόδρομο του αναπόφευκτου πεπρωμένου... Που άνοιξες πανιά και σήκωσες άγκυρες για τα λιμάνια της υπέρλαμπρης Ρώμης Ούτε οι παντοδύναμοι Θεοί δεν...

Διαβάστε Περισσότερα
Στα σκαλιά κρατήσου από τα κάγκελα

Στα σκαλιά κρατήσου από τα κάγκελα

Απόψε η παράσταση δεν πήγε πολύ καλά ζητώ συγγνώμη από κάθε θεατή ξεχωριστά μου βγήκε η κούραση από τη δουλειά αλλά αυτό είναι επόμενο και φυσικό όταν το πρωί δουλεύεις πωλητής σ' εμπορικό το βράδυ υποκρίνεσαι τον Αρθούρο Ρεμπώ και είσαι απ' την προηγούμενη Τρίτη...

Διαβάστε Περισσότερα
Πρέπει

Πρέπει

Πρέπει. Απρόσωπο ρήμα. (Εγώ πρέπει, εσύ πρέπει, αυτός πρέπει- κατά τον Αναγνωστάκη) Απρόσωπο, εντελώς απρόσωπο. Τυπογραφικός συλλαβισμός: Πρέ-πει Συνώνυμα: επιβάλλεται, απαιτείται Πρέπει να γίνεις «αλλιώς», για να επιβιώσεις Επιβάλλεται ΚΑΙ απαιτείται Επιβάλλεται να...

Διαβάστε Περισσότερα
Διδώ και Αινείας

Διδώ και Αινείας

Για σένα που έφυγες ή θα φύγεις μαζί με τ' άστρα στην πρώτη ακτίδα της ανατολής Για σένα που πήρες ανεπιστρεπτί τον μονόδρομο του αναπόφευκτου πεπρωμένου... Που άνοιξες πανιά και σήκωσες άγκυρες για τα λιμάνια της υπέρλαμπρης Ρώμης Ούτε οι παντοδύναμοι Θεοί δεν...

Διαβάστε Περισσότερα

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

5 × 5 =

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Με την εγγραφή σου στη λίστα θα μαθαίνεις πρώτος τα νέα μας.

Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Share This