Οι πενιές του νιάτου

Δεκαπενταύγουστο στο κέντρο γυρνούσα σαν τον Τσίου

καταλήγοντας για μπύρες στη Βαλτετσίου

άλλο ένα καλοκαίρι ξεχασμένος στην πρωτεύουσα

εγώ, η Ακρόπολη και οι κατσαρίδες στο διαμέρισμα

 

Σεπτέμβριο βγήκα σε άδεια καλοκαιρινή

δεν ξαναματαένιωσα τέτοια ηδονή

πορείες, συνεδρίες και γήπεδο τις Κυριακές

αν είχε τίτλο θα λεγόταν ”του νιάτου οι πενιές”

 

Γιώργο μου κόλλησε κάτι ρεπό τον Οκτώβριο

θ’ ανέβουμε να δούμε τον ΛΕΞ και στο Καυταντζόγλειο

μοϊκάνα θα σηκώσω θα ‘μαι σωστό φρικιό

Βαρδάρης θα μας φυσήξει στον Πύργο τον Λευκό

 

Ρενάτο σπάσ’ το γαμημένο πιάτο

– Ανδρέα άσε τα σέα και τα μέα

ρε σήμερα γιορτάζω και θέλω να το κάψω

– Αύριο και μεθαύριο θέλω να σ’ έχω παρέα

 

Η Σοφία λέει μου ταιριάζει η Αθήνα

μα υπάρχουν μέρες που με στήνει στη γκιλοτίνα

υπάρχουν μέρες που αισθάνομαι φυγάς

και τότε το Λονδίνο με καλεί όπως τους Clash

 

Κι εγώ πάνω κάτω, πάνω κάτω η Αλεξάνδρας

σκέψεις με πετούν στον πάτο της υπαρξιακής χαράδρας

είμαι σύγχρονος ρεμπέτης; Λίγης προσοχής επαίτης;

ντόμπρος ή κόπρος; Αξίζω κάτι ή τζάμπα κόπος;

Πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το άρθρο για εσένα?

Αξιολόγησέ το, επιλέγοντας τη φατσούλα που επιθυμείς!

Μέσος όρος: 5 / 5. Ψήφοι: 3

Καμία ψήφος μέχρι στιγμής! Αξιολόγησέ το πρώτος/η.

Λυπούμαστε πολύ που αυτό το άρθρο δεν ήταν χρήσιμο για εσένα!

Βοήθησέ μας να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο!

Πες μας, πως μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο?

Δημοσιεύσεις

Γεννημένος τη δεύτερη μέρα του δεύτερου μήνα της δεύτερης χιλιετίας, δρω περιέργως χωρίς δεύτερες σκέψεις. Προσπαθώ να δίνω σάρκα και οστά σε όσα ονειρεύομαι, σε όσα γράφω και σε όσα φωτογραφίζω.Εν δυνάμει φιλόλογος, εν ενεργεία ποδοσφαιριστής και σερβιτόρος. Αριστοτελικός, λάτρης των γατών και θαυμαστής της μικρής μου αδελφής.

Σχετικά θέματα: poem // poetry // νεοελληνική ποίηση // ποίηση

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Στην Κ.

Στην Κ.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά   χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας   απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ   κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι   κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό   κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –   βυσινιό νεύρο κάτω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ζάχαρη ή μέλι;

Ζάχαρη ή μέλι;

"Κάποιες φορές είμαι η τελευταία κουταλιά της ζάχαρης στο βαζάκι. Που θα κάνει τον καφέ σου πιο γλυκό. Κι εσένα πιο χαρούμενο. Ή το τελευταίο snooze από το ξυπνητήρι σου. Που θα σου χαρίσει εκείνα τα επιπλέον λεπτά ονειροπόλησης. Μακριά από εφιάλτες και κακά τέρατα....

Διαβάστε Περισσότερα
Βαρύ το χώμα

Βαρύ το χώμα

Βαρύ το χώμα   Ο ασ(φυκ)τικός ρεαλισμός που δημιουργεί τη (φαντ)αστική παρακμή έχει ως αποτέλεσμα την ψυχοκοινωνική α(χα)ριστεία.   Πρελούδιο Το Ελληνικό Όνειρο Νεκρόπολη Αφυδατωμένοι Οι πενιές της Αλεξάνδρας Αγχόνη Μαλχόλαντ 7 Τεχνολογία: Ωδή στην τραγωδία...

Διαβάστε Περισσότερα
Στην Κ.

Στην Κ.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά   χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας   απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ   κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι   κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό   κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –   βυσινιό νεύρο κάτω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ζάχαρη ή μέλι;

Ζάχαρη ή μέλι;

"Κάποιες φορές είμαι η τελευταία κουταλιά της ζάχαρης στο βαζάκι. Που θα κάνει τον καφέ σου πιο γλυκό. Κι εσένα πιο χαρούμενο. Ή το τελευταίο snooze από το ξυπνητήρι σου. Που θα σου χαρίσει εκείνα τα επιπλέον λεπτά ονειροπόλησης. Μακριά από εφιάλτες και κακά τέρατα....

Διαβάστε Περισσότερα

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Με την εγγραφή σου στη λίστα θα μαθαίνεις πρώτος τα νέα μας.

Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Share This