La valigia

Ogni persona porta la sua valigia.

Piccola, media o grande.

Semplice e monocromatica o colorata piene di disegni.

Con ruote rotte o buchi nel casi. 

Questa valigia arriva con la nostra nascita, anche se non lo sappiamo.

E a seconda delle nostre esperienze, assume ogni volta una forma diversa.

Non la vedi, ma è sempre lì.

Ad ogni tuo passo.

Rimane immobile, silenziosa e lentamente si riempie.

Come la clessidra del tempo con i suoi mille granelli di sabbia.

Oppure si svuota troppo in fretta.

Proprio come le persone si svuotano quando sono “ferite”.

Ma ancora non la vedi.

Giudichi le persone che non possono “correre”, senza considerare il peso che portano.

Dove peso, scrivi problemi.

Certo, ci sono quelli che “volano”, nonostante tutto il peso che portano.

Dove peso, scrivi prospettive.

 

Postscriptum : Dopo tutto, quanto pesa la tua valigia?

Πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το άρθρο για εσένα?

Αξιολόγησέ το, επιλέγοντας τη φατσούλα που επιθυμείς!

Μέσος όρος: 5 / 5. Ψήφοι: 6

Καμία ψήφος μέχρι στιγμής! Αξιολόγησέ το πρώτος/η.

Λυπούμαστε πολύ που αυτό το άρθρο δεν ήταν χρήσιμο για εσένα!

Βοήθησέ μας να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο!

Πες μας, πως μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο?

Δημοσιεύσεις

Wake me up when September ends! Έτσι με ξύπνησαν κι εμένα από την κοιλιά της μαμάς μου τέλη Σεπτέμβρη του '98. Ήταν βράδυ, όμως τα μαγευτικά φώτα της Θεσσαλονίκης ήταν αρκετά να αποκαλύψουν την εμφάνισή μου στο ουράνιο σώμα που ονομάζεται Γη. Αγαπώ την ροκ μουσική, τα ταξίδια, το διάβασμα ή καλύτερα τον συνδυασμό τους! Είμαι μια υπερευαίσθητη εσωστρεφής με καρδιά μικρού παιδιού που θα προσπαθήσει να σε κάνει να χαμογελάσεις. Αγαπώ την ζωή, την δημιουργικότητα και τους φωτεινούς ανθρώπους. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, πάντα αναζητούσα κάτι που θα έδινε καθολικότητα στο συγκεκριμένο μου. Πώς θα με χαρακτήριζα με μία φράση; Παράξενη σαν déjà vu!

Σχετικά θέματα: italian // person // poem // poetry // suitcase // tambook // tambook.gr // tamultilingual

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Στην Κ.

Στην Κ.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά   χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας   απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ   κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι   κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό   κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –   βυσινιό νεύρο κάτω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ζάχαρη ή μέλι;

Ζάχαρη ή μέλι;

"Κάποιες φορές είμαι η τελευταία κουταλιά της ζάχαρης στο βαζάκι. Που θα κάνει τον καφέ σου πιο γλυκό. Κι εσένα πιο χαρούμενο. Ή το τελευταίο snooze από το ξυπνητήρι σου. Που θα σου χαρίσει εκείνα τα επιπλέον λεπτά ονειροπόλησης. Μακριά από εφιάλτες και κακά τέρατα....

Διαβάστε Περισσότερα
Βαρύ το χώμα

Βαρύ το χώμα

Βαρύ το χώμα   Ο ασ(φυκ)τικός ρεαλισμός που δημιουργεί τη (φαντ)αστική παρακμή έχει ως αποτέλεσμα την ψυχοκοινωνική α(χα)ριστεία.   Πρελούδιο Το Ελληνικό Όνειρο Νεκρόπολη Αφυδατωμένοι Οι πενιές της Αλεξάνδρας Αγχόνη Μαλχόλαντ 7 Τεχνολογία: Ωδή στην τραγωδία...

Διαβάστε Περισσότερα
Στην Κ.

Στην Κ.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά   χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας   απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ   κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι   κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό   κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –   βυσινιό νεύρο κάτω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ζάχαρη ή μέλι;

Ζάχαρη ή μέλι;

"Κάποιες φορές είμαι η τελευταία κουταλιά της ζάχαρης στο βαζάκι. Που θα κάνει τον καφέ σου πιο γλυκό. Κι εσένα πιο χαρούμενο. Ή το τελευταίο snooze από το ξυπνητήρι σου. Που θα σου χαρίσει εκείνα τα επιπλέον λεπτά ονειροπόλησης. Μακριά από εφιάλτες και κακά τέρατα....

Διαβάστε Περισσότερα

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Με την εγγραφή σου στη λίστα θα μαθαίνεις πρώτος τα νέα μας.

Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Share This