Μία σύγχρονη ματιά στην “Πανούκλα” του Καμύ

«Κι έτσι, παραδέρνοντας κάπου ανάμεσα σε κορυφή και σε άβυσσο, επέπλεαν μάλλον παρά ζούσαν, εγκαταλειμμένοι σε ακυβέρνητες μέρες και σε στείρες αναμνήσεις, περιπλανώμενα φαντάσματα που θα μπορούσαν ν’ αποκτήσουν δύναμη μόνο αν το ΄παιρναν απόφαση να ριζώσουν στη γη της οδύνης τους».

Το παραπάνω απόσπασμα αναφέρεται στους κατοίκους του Οράν, μίας παραλιακής πόλης της Αλγερίας, η οποία μία Άνοιξη του ‘40 γνώρισε τον θανατηφόρο βάκιλο της πανούκλας. Όμως τι εννοούσε ο Καμύ όταν αναφερόταν στην πανούκλα;

Καθώς η συγγραφή της Πανούκλας συμπίπτει με την άνοδο του ναζισμού, καταλαβαίνουμε ότι ο Καμύ επιχείρησε με αριστοτεχνικό συγγραφικό λόγο να παρομοιάσει την επιδημία της εποχής με την δυστυχία και τα δεινά των ανθρώπων. Πάμε όμως στο σήμερα. Η ζωή μας επιφυλάσσει πληθώρα προβλημάτων, αυτό είναι κάτι ευρέως γνωστό και όποιος δεν το έχει συνειδητοποιήσει δεν έχει αποδεχθεί την ίδια την ανθρώπινη φύση. Ποια είναι όμως η χειρότερη συνέπεια των προβλημάτων αυτών εκτός από την στενοχώρια, τον θυμό και την απελπισία; Όπως υποστήριξε και ο Καμύ, την πρώτη θέση παίρνει η συνήθεια. Η συνήθεια στο πρόβλημα, η ασυνείδητη αποδοχή του, είναι αυτό που μετατρέπει τους ανθρώπους σε αντικείμενα, είναι αυτό που τους καθιστά ανήμπορους απέναντι στον κίνδυνο, περιπλανώμενους και περαστικούς δίχως επιθυμίες και απαιτήσεις, δίχως βούληση και τόλμη.

Ας χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα την πανδημία του σήμερα. Πόσοι από εσάς δεν έχετε πει τους τελευταίους 5 μήνες έστω και μία φορά τις φράσεις “δεν έχει νόημα να το συζητάω”, “δεν θα αλλάξει τίποτα”, ή έστω να έχετε σκεφτεί πως τίποτα από αυτά που κάνετε μέσα στην καραντίνα δεν έχει νόημα, πως όλα είναι μάταια και πως όσο αυξάνονται τα κρούσματα τόσο μειώνονται οι ελπίδες σας για το μέλλον. Τόσο αυτές οι φράσεις, όσο και αυτές οι σκέψεις ίσως ακούγονται καθημερινές και επουσιώδεις πλέον, εντούτοις καθώς οι λέξεις αντικατοπτρίζουν τις εσωτερικές αναπαραστάσεις μας, δεν μπορούμε παρά να τις ερμηνεύσουμε. Αν προβούμε στην ερμηνεία τους, λοιπόν, θα διαφανεί η συνήθεια στην κλεισούρα του σπιτιού, η συνήθεια στην αποχή από τα αθλήματά μας, η συνήθεια στην εξομοίωση του διαδικτύου και της τηλεόρασης με ένα απλό μέσο άσκησης τρομοκρατίας και εξάπλωσης φόβου, η συνήθεια στην μιζέρια, η συνήθεια στην “Πανούκλα”.

Ο Καμύ κλείνει το βιβλίο του ως εξής: «Και ακούγοντας τις φωνές της χαράς που ανέβαιναν πάνω απ’ την πόλη, ο Ριέ θυμήθηκε πως αυτή η χαρά δεν είναι ποτέ ανέφελη. Γιατί γνώριζε κάτι που αγνοούσε το χαρούμενο πλήθος, κι ας μπορεί κανείς να το βρει στα βιβλία, πως ο βάκιλος της πανούκλας δεν πεθαίνει ούτε χάνεται ποτέ, πως μπορεί να μείνει δεκάδες χρόνια ναρκωμένος στα έπιπλα και στα ρούχα, περιμένοντας υπομονετικά μέσα στα δωμάτια, τα υπόγεια, τα σεντούκια, τα μαντίλια, τα χαρτιά, και πως θα ερχόταν ίσως μια μέρα που η πανούκλα, για να βασανίσει ή για να διδάξει τους ανθρώπους, θα ξυπνούσε και πάλι τα ποντίκια της και θα τα έστελνε να ψοφήσουν μέσα σε μια ευτυχισμένη πόλη». Η ανθρώπινη δυστυχία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής. Η αντιμετώπισή της όμως είναι κάτι διαφορετικό. Η επανάσταση απέναντι στην Πανούκλα, απέναντι στην δυστυχία και η απάρνηση της συνήθειας είναι μερικά από τα σημαντικότερα όπλα του ανθρώπου. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θέλουμε να τα αξιοποιήσουμε. Η ”Πανούκλα” δεν εξαλείφεται, βρίσκεται πάντοτε σε λανθάνουσα κατάσταση, αναμένοντας την ώρα που το “ανοσοποιητικό μας”, το μυαλό μας, η λογική μας, θα καταστούν αδύναμα. Τι λέτε, θα την αφήσουμε να εισβάλλει;

Πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το άρθρο για εσένα?

Αξιολόγησέ το, επιλέγοντας τη φατσούλα που επιθυμείς!

Μέσος όρος: 4.9 / 5. Ψήφοι: 19

Καμία ψήφος μέχρι στιγμής! Αξιολόγησέ το πρώτος/η.

Λυπούμαστε πολύ που αυτό το άρθρο δεν ήταν χρήσιμο για εσένα!

Βοήθησέ μας να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο!

Πες μας, πως μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο?

Δημοσιεύσεις

Έχω συμπληρώσει 21 έτη σε αυτόν τον κόσμο και ακόμη προσπαθώ να τον καταλάβω και γιατί όχι να τον αλλάξω. Φοιτήτρια στο τμήμα Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ και -λιγάκι- ρομαντική, ανακαλύπτω καινούργιες πτυχές του εαυτού μου και του κόσμου μέσω της γραφής. Εθισμένη στο μπαλέτο, τα βιβλία, τις Κυκλάδες και τον καφέ, πιστεύω ότι με το μολύβι (ή το πληκτρολόγιο) αποτυπώνω τα όνειρα και τις προσδοκίες μου, ολίγον ουτοπικά κάποιες φορές, στο χαρτί. Βασικότερος σκοπός μου, να γίνει αυτή η "ουτοπία" που ονειρευόμαστε, η καλύτερη δυνατή λύση, με όπλο την γνώση και την αλήθεια.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Μας πείραξαν οι… κούκλες!

Μας πείραξαν οι… κούκλες!

Το ταξίδι της Μικρής Αμάλ (Ελπίδα) ξεκίνησε και μαζί του ξεκίνησαν (για ακόμη μία φορά) και οι αντιδράσεις. Η ύψους 3,5 μέτρων κούκλα, που εκπροσωπεί τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, κάνει το ταξίδι της με προορισμό τη Μεγάλη Βρετανία, με ενδιάμεσες στάσεις την Τουρκία,...

Διαβάστε Περισσότερα
Πατρίδα μου, ποιος τραγουδάει για την δυστυχία σου: από το Αφγανιστάν στην Ελλάδα του 2021

Πατρίδα μου, ποιος τραγουδάει για την δυστυχία σου: από το Αφγανιστάν στην Ελλάδα του 2021

Χωρίς καταφύγιο περιπλανιέμαι  από σπίτι σε σπίτι περιπλανιέμαι  Χωρίς εσένα πάντα με θλίψη  ανάμεσα στο πλήθος περιπλανιέμαι Είσαι η μοναδική μου αγάπη,  η ύπαρξή μου Χωρίς εσένα, δίχως νόημα είναι η ποίηση και το τραγούδι μου Πατρίδα μου,  τόσο εξουθενωμένη από τη...

Διαβάστε Περισσότερα
Ο «κινηματογραφικός» Μίκης Θεοδωράκης

Ο «κινηματογραφικός» Μίκης Θεοδωράκης

Όταν φτάνει η στιγμή να αποχαιρετίσει κανείς μια τεράστια προσωπικότητα, μια σπουδαία φυσιογνωμία, έναν άνθρωπο που έχει σημαδέψει και θα συνεχίσει μετά θάνατον να σημαδεύει γενιές, καμία λέξη δεν μπορεί να αποτυπώσει επαρκώς τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Ο...

Διαβάστε Περισσότερα
Μας πείραξαν οι… κούκλες!

Μας πείραξαν οι… κούκλες!

Το ταξίδι της Μικρής Αμάλ (Ελπίδα) ξεκίνησε και μαζί του ξεκίνησαν (για ακόμη μία φορά) και οι αντιδράσεις. Η ύψους 3,5 μέτρων κούκλα, που εκπροσωπεί τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, κάνει το ταξίδι της με προορισμό τη Μεγάλη Βρετανία, με ενδιάμεσες στάσεις την Τουρκία,...

Διαβάστε Περισσότερα
Πατρίδα μου, ποιος τραγουδάει για την δυστυχία σου: από το Αφγανιστάν στην Ελλάδα του 2021

Πατρίδα μου, ποιος τραγουδάει για την δυστυχία σου: από το Αφγανιστάν στην Ελλάδα του 2021

Χωρίς καταφύγιο περιπλανιέμαι  από σπίτι σε σπίτι περιπλανιέμαι  Χωρίς εσένα πάντα με θλίψη  ανάμεσα στο πλήθος περιπλανιέμαι Είσαι η μοναδική μου αγάπη,  η ύπαρξή μου Χωρίς εσένα, δίχως νόημα είναι η ποίηση και το τραγούδι μου Πατρίδα μου,  τόσο εξουθενωμένη από τη...

Διαβάστε Περισσότερα

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

five × 1 =

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Με την εγγραφή σου στη λίστα θα μαθαίνεις πρώτος τα νέα μας.

Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Share This