Του αποχωρισμού

Ακόμα κι όταν πηγαίνεις διακοπές για κάποιες μέρες, αποχαιρετάς τους ανθρώπους σου με ένα μικρό σφίξιμο. Πάντα νιώθεις ένα μικρό πόνο, όταν αφήνεις το σπίτι σου. Όταν μετακομίζεις σε μια, κοντινή, έστω, πόλη ο αποχαιρετισμός είναι πιο δύσκολος.

 

Η μάνα σου σού δίνει φωτογραφίες να στολίσεις το σπίτι σου, ο πατέρας σου σου δίνει συμβουλές για τα επερχόμενα εμπόδια της αυτόνομης ζωής, οι φίλοι σου σου εύχονται να περάσεις ακόμα καλύτερα αλλά και να μην τους ξεχάσεις και ο έρωτάς σου, που είτε θα κρατήσει είτε θα τελειώσει, τραβάει σχεδόν τον ίδιο πόνο. Έτσι θα χαιρετήσεις τους ανθρώπους σου. Αλλά πες μου, πώς χαιρετάς τους ανθρώπους σου, όταν φεύγεις έφηβος ακόμα για να αναζητήσεις την τύχη σου στην άλλη άκρη της γης; Πώς σε χαιρετάει, τι φωτογραφίες, τι φιλιά και τι αγκαλιές σου δίνει η μάνα σου, όταν ξέρει ότι θα περπατήσεις πάνω σε πτώματα και αίματα για να φτάσεις κάποτε σε αυτόν τον καλύτερο κόσμο; Τι συμβουλές πρέπει να σου δώσει ο πατέρας σου για να καταφέρεις να αντιμετωπίσεις τα κύματα αυτής της αφιλόξενης και θυμωμένης θάλασσας; Τι ευχές σου δίνουν οι φίλοι σου, όσοι έχουν μείνει, ξέροντας ότι όταν περάσεις εκείνο το βουνό προς την Δύση θα μισήσεις κάθε ανατολή; Τι πόνο θα νιώσει αυτός ο έρωτας που μόνο φαντάστηκες, τον οποίο σκότωσε απότομα μια βόμβα, ένας πυροβολισμός ή ακόμα και ο Θεός σου ο ίδιος; Πώς αποχαιρετούν σε αυτά τα μέρη;

 

Μάλλον δεν αποχαιρετούν, το κρατάνε και το πετάνε στα σασί των φορτηγών και στις σάπιες βάρκες. Γι’ αυτό βουλιάζουν, ο πόνος δεν κάθεται στην επιφάνεια ποτέ.

Το ποίημα δημοσιεύτηκε πρώτα στον Φοιτητικό Κόσμο στις 27-11-2022

Πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το άρθρο για εσένα?

Αξιολόγησέ το, επιλέγοντας τη φατσούλα που επιθυμείς!

Μέσος όρος: 5 / 5. Ψήφοι: 1

Καμία ψήφος μέχρι στιγμής! Αξιολόγησέ το πρώτος/η.

Λυπούμαστε πολύ που αυτό το άρθρο δεν ήταν χρήσιμο για εσένα!

Βοήθησέ μας να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο!

Πες μας, πως μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο?

Ιστοσελίδα | Δημοσιεύσεις

Γεννημένος στην αυγή αυτού του αιώνα και γαλουχημένος μέσα από τα καλούδια του προηγούμενου. Μεγαλωμένος σε ένα μικρό νησί στην καρδιά του Αιγαίου, απόφοιτος της Ακαδημίας εμπορικού Ναυτικού και άρρηκτα συνδεδεμένος με την θάλασσα, την μουσική και την λογοτεχνία.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Στην Κ.

Στην Κ.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά   χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας   απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ   κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι   κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό   κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –   βυσινιό νεύρο κάτω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ζάχαρη ή μέλι;

Ζάχαρη ή μέλι;

"Κάποιες φορές είμαι η τελευταία κουταλιά της ζάχαρης στο βαζάκι. Που θα κάνει τον καφέ σου πιο γλυκό. Κι εσένα πιο χαρούμενο. Ή το τελευταίο snooze από το ξυπνητήρι σου. Που θα σου χαρίσει εκείνα τα επιπλέον λεπτά ονειροπόλησης. Μακριά από εφιάλτες και κακά τέρατα....

Διαβάστε Περισσότερα
Βαρύ το χώμα

Βαρύ το χώμα

Βαρύ το χώμα   Ο ασ(φυκ)τικός ρεαλισμός που δημιουργεί τη (φαντ)αστική παρακμή έχει ως αποτέλεσμα την ψυχοκοινωνική α(χα)ριστεία.   Πρελούδιο Το Ελληνικό Όνειρο Νεκρόπολη Αφυδατωμένοι Οι πενιές της Αλεξάνδρας Αγχόνη Μαλχόλαντ 7 Τεχνολογία: Ωδή στην τραγωδία...

Διαβάστε Περισσότερα
Στην Κ.

Στην Κ.

Όσοι «ζήσαμε» γραμμένο με εισαγωγικά   χιλιάδες κάνες κεντράρουνε πάνω μας   απ’ την ταράτσα του ΟΤΕ   κρύο κρύο και μελό με το μακό μας φανελάκι   κάνουμε τάχα πως έχουμε παλτό   κι ένα – είδες – όλοι μας τόχουμε –   βυσινιό νεύρο κάτω...

Διαβάστε Περισσότερα
Ζάχαρη ή μέλι;

Ζάχαρη ή μέλι;

"Κάποιες φορές είμαι η τελευταία κουταλιά της ζάχαρης στο βαζάκι. Που θα κάνει τον καφέ σου πιο γλυκό. Κι εσένα πιο χαρούμενο. Ή το τελευταίο snooze από το ξυπνητήρι σου. Που θα σου χαρίσει εκείνα τα επιπλέον λεπτά ονειροπόλησης. Μακριά από εφιάλτες και κακά τέρατα....

Διαβάστε Περισσότερα

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Με την εγγραφή σου στη λίστα θα μαθαίνεις πρώτος τα νέα μας.

Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Share This