Στίγμα

Στεριές θαμμένες μας κυνηγάν

Μόνο στους χάρτες και στης γέφυρας τις οθόνες

Συχνά τα νέα μας τα φέρνουν πουλιά

Που σπάν άφοβα του ορίζοντα τους κανόνες

 

Οι λαμαρίνες καίνε από τον ήλιο και τα γκάζια

Και το κεφάλι σου δεν στρεφεις πότε στην πλώρη

Σε κυνηγάν ανύπαρκτα λιμανιωτικα μαραζια

Και τα μάτια που αποχαιρετάς, την όμορφη εκείνη κόρη

 

Μουγκρίζουν τα τζιφαρια, την θάλασσα ξερνουν

Και από μέσα τους πετούν ότι μας πληγωνει

Και οι ψυχές μας στα βαθιά καθώς κολυμπούν

Βαθιά σαν τις πληγές του Λαδά, που τσούζουν όταν ιδρώνει

 

Μας ξέσυρε η θάλασσα, δεξιά και πρίμα

Ρεύματα και παλιόφάναρα στην κουβέρτα στύβω

Και στην νότια Κίνα μια βραδιά

Με μανία μας κυνηγά το kuro siwo

Πόσο χρήσιμο ήταν αυτό το άρθρο για εσένα?

Αξιολόγησέ το, επιλέγοντας τη φατσούλα που επιθυμείς!

Μέσος όρος: 5 / 5. Ψήφοι: 6

Καμία ψήφος μέχρι στιγμής! Αξιολόγησέ το πρώτος/η.

Λυπούμαστε πολύ που αυτό το άρθρο δεν ήταν χρήσιμο για εσένα!

Βοήθησέ μας να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο!

Πες μας, πως μπορούμε να βελτιώσουμε αυτό το άρθρο?

Ιστοσελίδα | Δημοσιεύσεις

Γεννημένος στην αυγή αυτού του αιώνα και γαλουχημένος μέσα από τα καλούδια του προηγούμενου. Μεγαλωμένος σε ένα μικρό νησί στην καρδιά του Αιγαίου, απόφοιτος της Ακαδημίας εμπορικού Ναυτικού και άρρηκτα συνδεδεμένος με την θάλασσα, την μουσική και την λογοτεχνία.

Σχετικά θέματα: νεοελληνική ποίηση // ποίηση

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Η σελίδα που ζητήσατε δε βρέθηκε. Προσπαθήστε να βελτιώσετε την αναζήτησή σας, ή χρησιμοποιήστε το μενού από πάνω για να εντοπίσετε την ανάρτηση.

Ματωμένες σελίδες σε λησμονημένα συρτάρια

Ματωμένες σελίδες σε λησμονημένα συρτάρια

Είμαστε τα παιδιά της θλίψης Δυστυχισμένα, βασανισμένα πλάσματα Κυνηγημένα από τις ύαινες Σκλάβοι στων θνητών τα χάσματα Είμαστε τα παιδιά της λήθης Βρεγμένα έως το κόκκαλο από τις καταιγίδες Προδομένα θύματα εγκλωβισμένα σε νησίδες Ξεχασμένα και αζήτητα Βορά...

Διαβάστε Περισσότερα
Για όσους

Για όσους

Ενός λεπτού σιωπή για μας. Για μας που ποτέ δεν είπαμε σαγαπώ. Για μας που ανάψαμε και καήκαμε μόνοι μας στις φλόγες της ελπίδας. Ενός λεπτού σιγή. Για μας που όσο πλησιάζαμε τον ουρανό τόσο αυτός διαλυόταν. Για μας που δεν αγαπηθήκαμε σε έναν κόσμο που πνίγεται στην...

Διαβάστε Περισσότερα

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας

Με την εγγραφή σου στη λίστα θα μαθαίνεις πρώτος τα νέα μας.

Η εγγραφή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Share This